Posts

Showing posts from May, 2016

കോവിഡൻ വന്നു

Image
ശ്രീകാര്യത്ത് കോവിഡ് എത്തി. അതായത് വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റർ അപ്പുറത്ത് വരെ. വേണമെങ്കിൽ എനിക്ക് അന്തസ്സായി ഒന്ന് ഭയക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഞാനാതിന് മുതിരുന്നില്ല. രണ്ടുമാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വിശാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഭയന്നിരുന്നു. വല്യ സങ്കടവും തോന്നിയിരുന്നു. മരിക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത, അധികമായ അളവിൽ മരണഭയം സൂക്ഷിച്ചുവന്നിരുന്ന ഒരുവനാണല്ലോ ഞാൻ. അങ്ങനെ ഒരുവന്, മരുന്നില്ലാത്ത, ലോകമാകെ പടർന്നുപിടിക്കുന്ന ഒരു രോഗം അതിവേഗം മനുഷ്യരിൽ നിന്നും മനുഷ്യരിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്നത് കാണുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്ത 'ലോക്ഡൌൺ' എന്ന ജീവിതാവസ്ഥയെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, ഭയം തോന്നുക സ്വാഭാവികം. എന്നാൽ കുറച്ചായി എനിക്ക് ഭയമില്ല. കാരണം, കള്ളങ്ങൾകൊണ്ട് ചന്തം കൂട്ടിയതും പിടിപ്പുകേടിനുമുകളിൽ പടക്കപ്പെട്ടതും സ്തുതിപാടകരാൽ തിളക്കം വർദ്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു സംവിധാനമാണ് നമ്മുടെ സർക്കാർ എന്ന ബോധ്യം എന്നിലുണ്ടായി. അത് സഹിക്കാം. പക്ഷേ, പണമൊഴുക്കിയുള്ള അതിന്റെ പ്രചാരവേലയിലും പാർട്ടിദാസരായ പാണന്മാരുടെ മനം‌മയക്കുന്ന സ്തുതിപാടലുകളിലും മയങ്ങി ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന പ്രബുദ്ധ(?) മലയാളികൾ തികവും മികവ

കടുകവരാതം - 2

/ രണ്ടാം അവരാതം / മേഘക്കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പരമശിവൻ അയാൾക്കരികിലായി കശുവണ്ടിപ്പാറയിലേക്ക് പടിഞ്ഞു. കർത്താവ് കൈവെള്ളയിലെ മുറിവ് ഊതിക്കൊണ്ട് അല്പം മാറി നിന്ന് കണ്ണുകളെ കനൽക്കടലിലേക്ക് മേയാൻവിട്ടു. പടച്ചവൻ ഒരു ഹൂറിയുടെ കവിളിൽ നുള്ളി ശൃംഗാരം വിരൽത്തുമ്പിൽ പുരട്ടി. ആ വിരൽത്തുമ്പ് അയാളുടെ ചുട്ടനെറ്റിയിൽ തലോടൽ തീർത്തപ്പോൾ അയാൾക്ക് കുളിർന്നു. ശൃംഗാരപ്പുഴ അയാളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ കൂലം‌കുത്തിയൊഴുകി അയാളെ തണുപ്പിച്ചു. കണ്ണുകളടച്ച് അയാൾ എന്റെ അല്ലാ എന്ന് പരവശൻ മട്ട് വിലാപം പൊഴിക്കുന്നത് പരമശിവൻ അടുത്തിരുന്ന് കണ്ടു. നീലകണ്ഠത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന പാമ്പിനെ അഴിച്ച് ശിവൻ പാറയിലേക്കിട്ടു. ഉഗ്രനായ ആ പാമ്പൻ പത്തി ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് കശുവണ്ടിപ്പാറ ധരിച്ചിരുന്ന കീരിക്കാടൻ ബ്രാൻഡ് ചൂടിൽ നിന്ന് രക്ഷപരതി പടച്ചവന്റെ ഹിജാബിൻതണലിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. പാമ്പൊഴിഞ്ഞ കഴുത്തിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ആ ഓം‌കാരമൂർത്തി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉയരുന്ന മുരൾച്ചയിലേക്ക് കാതുകൾ തുറന്നിട്ടു. ‘സഖാവേ, ഇടതടവില്ലാതെ ഇങ്ങനെ ഓംകാരം മുഴക്കാൻ ഇത്രത്തോളം ഫാൻസ് നമുക്കിവിടെയുണ്ടോ? നമ്മിൽ അതിശയം ജനിപ്പിക്കുന്നവിധമാണല്ലോ അവറ്റകളുടെ പ്രകടനം. ‘ ശിവൻ ഇപ്ര

കടുകവരാതം

ഉച്ചിയിൽ ഉച്ചവെയിൽ തളം കെട്ടിയപ്പോൾ അയാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മണ്ഡരി വിളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന തെങ്ങിൻതോപ്പും വെയിൽ തിളച്ചുപൊങ്ങുന്ന പൊയ്യാനിക്കാരുടെ പറമ്പും കടന്ന് പനമൂട്ടിൽമുത്തിക്കാവിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി. നട്ടുച്ചയായിരുന്നതിനാൽ ഭക്തരുടെ ബാധയിൽ നിന്ന് മുക്തയായിരുന്നു മുത്തിയമ്മ. തന്നെ ചുറ്റും നിന്ന് ആക്രമിക്കുന്ന ചുട്ട ചൂടിനെ പനയോലകൊണ്ട് പറപ്പിച്ച് മുത്തിയമ്മ മുറ്റത്ത് കുത്തിയിരിപ്പുണ്ട്. അയാൾ നിർഭക്തമായ ഒരു പുഞ്ചിരി ആ ദൈവത്തായയ്ക്ക് നൽകിയിട്ട് ശ്രീഘ്രനായി മുറ്റം വെടിഞ്ഞു. മുത്തിയമ്മ ആ പുഞ്ചിരി കണ്ടില്ല. കഴുത്തുയർത്തി തിളച്ചു തുള്ളുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി മുറ്റനൊരു തെറി തെറ്റിക്കുകയായിരു മുത്തിയപ്പോൾ. അയാൾ കശുവണ്ടിപ്പാറ ലക്ഷമാക്കി കുതിച്ചു. തലച്ചോറ് വെന്ത് കുഴഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം. ചെവികളിൽ നിന്ന് ചൂടുകാറ്റ് പ്രവഹിക്കുന്നു. താനൊരു ആവിയെഞ്ചിനുള്ള വണ്ടിയായി അയാൾക്ക് തോന്നി. ആ തോന്നലിനെ മാനിക്കാനെന്നവണ്ണം ചൂളം വിളിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ഒരു പാച്ചില് പാഞ്ഞു. മണ്ണ് കനലായി മാറിയെന്ന പാദങ്ങളുടെ അറിയിപ്പ് ചെവി കടന്ന് വെന്തു കുഴഞ്ഞ തലച്ചോറിൽ തറഞ്ഞു. പുല്ലാനിക്കാട്ടെ പറമ്പിൽ നിന്നിരുന്ന മരങ്ങളൊക

Popular posts from this blog

ഉന്മേഷം തുടിക്കുന്ന ഒരുണർവ്വ്...

ജി.സ്പോട്ട് - ഒരു അശ്ലീല കഥ

ഒരു പ്രണയം! ബഹുവിധം!!