Posts

Showing posts from February, 2009

കോവിഡൻ വന്നു

Image
ശ്രീകാര്യത്ത് കോവിഡ് എത്തി. അതായത് വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റർ അപ്പുറത്ത് വരെ. വേണമെങ്കിൽ എനിക്ക് അന്തസ്സായി ഒന്ന് ഭയക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. ഞാനാതിന് മുതിരുന്നില്ല. രണ്ടുമാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വിശാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഭയന്നിരുന്നു. വല്യ സങ്കടവും തോന്നിയിരുന്നു. മരിക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത, അധികമായ അളവിൽ മരണഭയം സൂക്ഷിച്ചുവന്നിരുന്ന ഒരുവനാണല്ലോ ഞാൻ. അങ്ങനെ ഒരുവന്, മരുന്നില്ലാത്ത, ലോകമാകെ പടർന്നുപിടിക്കുന്ന ഒരു രോഗം അതിവേഗം മനുഷ്യരിൽ നിന്നും മനുഷ്യരിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്നത് കാണുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്ത 'ലോക്ഡൌൺ' എന്ന ജീവിതാവസ്ഥയെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, ഭയം തോന്നുക സ്വാഭാവികം. എന്നാൽ കുറച്ചായി എനിക്ക് ഭയമില്ല. കാരണം, കള്ളങ്ങൾകൊണ്ട് ചന്തം കൂട്ടിയതും പിടിപ്പുകേടിനുമുകളിൽ പടക്കപ്പെട്ടതും സ്തുതിപാടകരാൽ തിളക്കം വർദ്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു സംവിധാനമാണ് നമ്മുടെ സർക്കാർ എന്ന ബോധ്യം എന്നിലുണ്ടായി. അത് സഹിക്കാം. പക്ഷേ, പണമൊഴുക്കിയുള്ള അതിന്റെ പ്രചാരവേലയിലും പാർട്ടിദാസരായ പാണന്മാരുടെ മനം‌മയക്കുന്ന സ്തുതിപാടലുകളിലും മയങ്ങി ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന പ്രബുദ്ധ(?) മലയാളികൾ തികവും മികവ

ഫോളോവർ നഷ്ടപ്പെട്ട ബ്ലോഗർ :(

നിങ്ങളിൽ ഒരു ബ്ലോഗർക്ക് 100 ഫോളോവേഴ്സ് കുഞ്ഞാടുകൾ ഉണ്ടെന്നിരിക്കട്ട. അതിൽ ഒന്ന് കാണാതായാൽ ആ ബ്ലോഗർ 99-നെയും ബ്ലോഗിൽ വിട്ടേച്ച് ആ കാണാതായ ഫോളോവർ കുഞ്ഞാടിനെ കണ്ടെത്തും വരെ നോക്കി നടക്കാതിരിക്കുമോ? പോങ്ങൂസ് 15:4 കണ്ട് കിട്ടിയാൽ സന്തോഷിച്ച് ചുമലിൽ എടുത്ത് പോങ്ങൂസ് 15:5 ബൂലോഗത്ത് വന്ന് വായനക്കാരെയും സഹബ്ലോഗേഴ്സിനെയും വിളിച്ച് കൂട്ടി; കാണാതായ എന്റെ ഫോളോവർ കുഞ്ഞാടിനെ കണ്ടുകിട്ടിയതുകൊണ്ട് എന്നോടുകൂടെ സന്തോഷിപ്പിൻ എന്ന് അവരോടു പറയും പോങ്ങൂസ് 15:6 അതെ. ഞാൻ പറയും. ആറ്റുനോറ്റ് , സ്നേഹവും കാടിയും പ്ലാവിലയും കൊടുത്ത് എന്റെ ബ്ലോഗിലെ വലതുവശത്തെ ചതുരക്കൂട്ടിൽ ഞാൻ പോറ്റി വളർത്തിയ 61 കുഞ്ഞാടുകളിൽ 2 എണ്ണം എന്നെ വിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം കത്തിക്കരിഞ്ഞ പടക്കശാല പോലെ ആയിരിക്കുന്നു. എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ തേടി ബൂലോഗം മുഴുവനും ഒപ്പം സഹബ്ലോഗേഴ്സിന്റെ ആട്ടിൻ കൂടുകളിലും ഞാൻ പരതി നടന്നു. എനിക്കവയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുവോ എന്റെ ദു:ഖ

ഇപ്പോൾ കിട്ടിയ വാർത്ത ( മൊത്തം നേര് )

Image
മാതൃഭൂമി ഓഫീസുകൾക്ക് മുന്നിൽ തടിച്ച് കൂടിയ ജനം മണിക്കൂറുകളോളം പരിഭ്രാന്തി സൃഷ്ടിച്ചു. ഇന്നലെ അർദ്ധരാത്രിമുതലാണ് കേരളത്തിലുടനീളം മാതൃഭൂമി ഓഫീസുകൾക്ക് മുന്നിൽ ജനം തടിച്ചുകൂടി തുടങ്ങിയത്. രാവിലെ 4 മണിയോടെ തടിപ്പ് ശക്തമായി. പരിഭ്രാന്തരായ മാതൃഭൂമി ജീവനക്കാർ പോലീസിനെ വിവരമറിയിക്കുകയായിരുന്നു. ആഭ്യന്തരമന്ത്രി കൊടിയേരി ബാലകൃഷ്ണൻ പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾ പോലും നിർവ്വഹിക്കാൻ കാത്ത് നിൽക്കാതെ വെളുപ്പാംകാലം നാലര മണിയോടെ കോഴിക്കോട് മാതൃഭൂമിയിലെത്തി സ്ഥിതിഗതികൾ നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കി. പിന്നീട്, ദിനേശ് ബീഡിയുടെ സഹായത്തോടെ പ്രാഥമിക കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നതിനിടയിൽ സിൻഡിക്കേറ്റ് പത്രങ്ങളിൽ പ്രമുഖരായ മാതൃഭുമിക്ക് മേൽ ഉയരുന്ന ഓരോ ഭീഷണിയും കേരളജനതയുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് മേൽ ഉയരുന്ന ഭീഷണിയായി കണക്കാക്കൂമെന്ന് മന്ത്രിപുംഗവൻ അരുളിച്ചെയ്തു. അടുത്ത മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് എന്നാണിറങ്ങുന്നതെന്ന അന്വേഷണം മാതൃഭൂമിയുടെ കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ ഓഫീസുകളിലെല്ലാം ആരൊക്കെയോ പല പ്രാവശ്യം വിളിച്ച് ചോദിച്ചിരുന്നതായി മാതൃഭൂമി ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയെ അറിയിച്ചിരുന്നു. അതെന്തോ ‘രഹസ്യകോഡ് ‘ ആണെന്ന നിഗമനത്തിലായിരുന്നു പോലീസ്. അതോടെ കൂടുതൽ സായുധസേന

മ്മിണി തുറന്ന കത്ത്

ബഹുമാനപ്പെട്ട ബി.ആർ.പി ഭാസ്കർ സാർ, താങ്കളുടെ ഏറ്റവും പുതിയ ‘ മരിച്ചവർ കള്ളം പറയില്ല ’ എന്ന പോസ്റ്റ് ആണ് എന്റെ ഈ തുറന്ന കത്തിന്റെ പ്രചോദനം. ക‌മ്യൂണിസം എന്തിനു വേണ്ടി, ആർക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന പ്രസ്ഥാനമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ‘ക‌മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ’ വായിക്കേണ്ടതില്ല. അതുപോലെ തന്നെ കേരളത്തിൽ ഇന്നത്തെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ക‌മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കാളും പ്രത്യേകിച്ച് ഔദ്യോഗിക പക്ഷം എന്ന് ഊറ്റം കൊള്ളുന്ന ഭൂരിഭാഗവും ‘ആർക്ക് വേണ്ടി‘ നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് ഒരു ‘മാധ്യമ സിൻഡിക്കേറ്റി’ന്റെയും സഹായമില്ലാതെ തന്നെ ജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്യും. പിന്നെ ആരേ വിഡ്ഡിയാക്കാനാണ് പിണാറായിയുടെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിണിയാളുകളുടെയും ഈ കസർത്തുകൾ?!! ഇ.പി. ജയരാജനെപ്പോലുള്ള സംസ്കാരശൂന്യനും വിവരദോഷിയും അഹങ്കാരിയും തെമ്മാടിയും വായാടിയുമായ ഒരു ഡസൻ അമ്പലക്കാളകൾ പിണറായിക്ക് ചുറ്റും കോട്ടതീർക്കുകയും ഒപ്പം മോഷ്ടിച്ചും പിരിച്ചും ഉണ്ടാക്കിയ പച്ചനോട്ടുകൾ യാതൊരു പിശുക്കുമില്ലാതെ വാരിയെറിയുകയും ചെയ്താൽ ഒരു പക്ഷേ കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ അഴിമതിക്കേസിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാൻ പിണറായിയ്ക്ക് സാധിച്ചേക്കും. പിണിയാളുകളെയും ഒപ്പം അദ്ദേഹത്ത

ആപ്പി

Image
ആപ്പി ഒരു മനുഷ്യനാണ്. ഒരുപാട് പ്രത്യേകതകളുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ. എന്റെ നാട്ടുകാരൻ. അയൽ‌വാസി. വാരികാട്ട് കൃഷ്ണന് ആപ്പി എന്ന പേർ സമ്മാനിച്ചത് അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ 15 വയസ്സ് കുറവുള്ള ഞാനാണ്. കാരണമുണ്ട്. മുൻപൊരിക്കൽ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ, എന്റെ ഗ്രാമമായ പടിഞ്ഞാറ്റിൻ‌കര പണ്ടൊരു കുഗ്രാമമായിരുന്നു. നിറയെ നന്മകളും ഒപ്പം സ്വാഭാവികമായും ചെറിയ തിന്മകളും അല്പസ്വല്പം അനാചാരങ്ങളുമൊക്കെ പുലർത്തി പോന്നിരുന്ന, കേരളത്തിലെ മറ്റേത് ഗ്രാമങ്ങളെയും പോലെ തന്നെ ഒരു ഗ്രാമം. നാട്ടിൽ കൂടുതലും ക്രിസ്ത്യാനികൾ. അവയ്ക്ക് റോമൻ, തെക്കുമ്പാവർ(ക്നാ‍നായി), അവശ തുടങ്ങിയ വകഭേതങ്ങൾ. രണ്ട്നമ്പൂതിരി കുടുംബങ്ങൾ. പിന്നെ കുറെ നായന്മാർ, അവരിലെ മുന്തിയവരായി പരിഗണിക്കുന്ന കൈമൾമാർ, ഏതാനും ഈഴവ കുടുംബങ്ങൾ പിന്നെ കുറെ പുലയർ, പറയർ, വേലർ, വേട്ടോൻ, വിളക്കിത്തല എന്നീ വിഭാഗങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചും കുറച്ച് കുടുംബങ്ങൾ. എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് താഴ്ന്ന ജാതിയിൽ പെട്ടവരെ, അവർ എത്ര മുതിർന്നതായാലും പേര് പറഞ്ഞ് സംബോധന ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു ‘മര്യാദ‘.!!!. (ഇന്നങ്ങനെയല്ല. പറയുമ്പോൾ എല്ലാം പറയണമല്ലോ. ഞാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് നായർ വിഭാഗത്തെയാണ് ). അതിനാൽ ത

Popular posts from this blog

ഉന്മേഷം തുടിക്കുന്ന ഒരുണർവ്വ്...

ജി.സ്പോട്ട് - ഒരു അശ്ലീല കഥ

ഒരു പ്രണയം! ബഹുവിധം!!